ท่าฉัตรไชย (รูปเก่า)

Credit:
Kai Sirichote
No items found.

"ท่าฉัตรไชย เป็นท่าข้ามเรือขนานยนต์(ขนานในคำนี้เป็นภาษาเขมรแปลว่าเทียบ) เรือขนานยนต์จะมีที่เปิดหัวท้ายเรือ เข้าจอดริมท่าฉัตรไชย เปิดหัวเรือ คนขับรถขับรถลงจอดในเรือ (ก่อนขับรถลงไปจอดต้องซื้อตั๋วค่าโดยสาร) รถจอดเรียงเป็นระเบียบ พอรถฝั่งท่าฉัตรไชยหมด เรือก็แล่นออกจากท่าฉัตรไชย พารถและผู้โดยสารไปส่งยังท่านุ่น ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ติดเขตพังงา

ขณะรอรถเต็มเรือ ผู้โดยสารจะลงจากรถหาของกินข้างท่าฉัตรไชย มีของกินมาเปิดร้านขาย ผมจำได้ไปพังงาปี2504 ผ่านท่าฉัตรไชยซื้อลูกเห็ดกินอร่อย แม่ค้าใส่ถาดมาขาย ท่าฉัตรไชยเป็นด่านเข้าออกภูเก็ตในอดีต

คนขับรถไปท่าฉัตรไชย ออกจากเมืองภูเก็ตไปตามถนนเทพกระษัตรีทางทิศเหนือ ผ่านถลาง(บ้านเคียน) เมืองใหม่ อ่าวโต๊ะขุน ถึงคอเอน(ขับตรงเข้าบ้านคอเอนนั่นคือถนนเทพกระษัตรี สุดปลายทางที่บ้านแหลมพร้าว) ส่วนถนนที่เป็นโค้งหน้าอนามัยเดิมเลี้ยวมาสวนมะพร้าวนั่นชื่อถนนฉัตรไชยนะครับ

เมื่อสะพานสารสินสร้างเสร็จราวปี2509 รถยนต์ข้ามฟากโดยใช้สะพานสารสิน ต่างลืมท่าฉัตรไชยและท่านุ่น เรือขนานยนต์ที่ใช้ข้ามไปมาหมดความจำเป็น จึงนำไปใช้ข้ามจากสงขลาไปเขาหัวแดง ภูเก็ต-พังงา มีสะพานสารสินเชื่อมต่อจนก่อเกิดนิยายรัก"สะพานรักสารสิน"ที่อิงเรื่องจริง

ที่ได้ชื่อท่าฉัตรไชยนั่น ตามชื่อพระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร ผู้บัญชาการรถไฟหลวงสมัยนั้น ทีสำรวจจะสร้างทางรถไฟมาภูเก็ต จากแยกชุมทางเขาโพธิ์(ก่อนถึงสถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี) มาสถานีคีรีรัฐนิคมก็หยุดการสร้างรถไฟเพียงแค่นั้น ปัจจุบันที่สถานีคีรีรัฐนิคม ยังมีเหล็กทีจะสร้างทางรถไฟมาภูเก็ตกองไว้มากมาย ทางรถไฟกะสร้างสถานีพังงาที่วังหม้อแกง แล้วมาภูเก็ตเชื่อมจุดที่แคบที่สุดคงเป็นแหลมพร้าวมาคอเอนนะครับ เดาไปเอง" _ คณิต นิยะกิจ


No items found.

รูปเก่าอื่นๆ